Janusz Młyński

Janusz Młyński

rok urodzenia: 1962
oczy: zielone
włosy: ciemne, mocno przerzedzone
wzrost: 182 cm
wykształcenie: Wyższa Szkoła Teatralna w Warszawie – Wydział Zamiejscowy w Białymstoku – Wydział Lalkarski; zdał egzamin eksternistyczny dla aktorów dramatycznych Ministerstwa Kultury i Sztuki znajomość języków: niemiecki, angielski umiejętności: wszelakie
w LT od roku: 1991- 1995, ponownie od 2003
role w LT: Yvan Papkin - ”Sztuka”, reż. Leszek Czarnota, „Roberto Zucco”, reż. Waldemar Matuszewski, Zielone Oko - ”Ścisły nadzór”, reż. Waldemar Matuszewski, „Zemsta”, reż. Waldemar Matuszewski, Henryk – „Ślub”, reż. Krzysztof Rościszewski, Tom – „Zabawa jak nigdy”, reż. Roman Kłosowski, Piotr – „Opowieści o zwyczajnym szaleństwie”, reż. Małgorzata Bogajewska, Burmistrz -”Wizyta starszej pani”, reż. Robert Czechowski, Mąż – „Obok” , reż. Zbigniew Najmoła, Jack Cameron – „Przyjazne dusze”, reż. Robert Czechowski, miś Baloo - ”Księga dżungli”, reż. Jerzy Bielunas, Reginald Paget - ”Kwartet”, reż. Robert Czechowski, monodram – „Pan Ibrahim i kwiaty Koranu”, reż. Zbigniew Najmoła, Pan Ludwik, czyli Ludwiczek - ”Po prostu Leon po prostu”, reż. Robert Czechowski, Monsur (duch, Czeczen) - ”Łzy Ronaldo”, reż. Paweł Kamza Papuga Polinezjusz – „Zwierzęta Doktora Dolittle” reż. Jerzy Bielunas Astley – „Gracz” reż. Krzysztof Prus Argan – „Chory z urojenia” reż. Paweł Aigner Egeusz  - „Sen nocy letniej”, reż. Robert Czechowski Cześnik, rotmistrz Stefan Świrtun – „Zemsta” reż. Paweł Kamza; On – „Ławeczka” reż. Robert Czechowski; Mozes Wancowski – „Ach! Odessa -Mama…” reż. Jan Szurmiej; Valene Connor – „Samotny zachód” reż. Robert Czechowski; Tata – „Tymoteusz wśród ptaków” reż. Katarzyna Kawalec;
nagrody: nagroda Prezydenta Miasta Zielona Góra za artystycznie udany powrót na scenę Lubuskiego Teatru, a szczególnie za role Piotra w „Opowieściach o zwyczajnym szaleństwie”, Thomasa w „Czaszce z Connemara” i in. (2004); Leon 2004 – najpopularniejszy aktor mijającego sezonu w plebiscycie publiczności; nagroda Prezesa Radia Zachód za role na scenie zielonogórskiego teatru, za kreacje aktorskie i wyczucie formuły radiowego teatru wyobraźni (2005), nagroda dyrektora artystycznego LT za rolę Sędziego Bracka w „Heddzie Gabler” (2006); Główna Nagroda Dyrektora Roberta Czechowskiego za sezon 2009/2010; Leon 2011- najpopularniejszy aktor mijającego sezonu w plebiscycie publiczności; Nagroda dziennikarzy: Najlepszy Aktor sezonu 2012/2013; Leon – najpopularniejszy aktor sezony 2014/2015; Leon – najpopularniejszy aktor sezonu 2015/2016;
hobby: literatura

walk_icon Wirtualny spacer